ADMA - Marker van endotheelfunctie en cardiovasculair risico

ADMA - Marker van endotheelfunctie en cardiovasculair risico

De ADMA-test meet Asymmetrische Dimethylarginine (ADMA), een endogene inhibitor van stikstofoxidesynthese en een belangrijke biomarker met betrekking tot endotheelfunctie, vasculaire gezondheiden cardiovasculair risico.

ADMA heeft steeds meer aandacht gekregen in de preventieve en functionele geneeskunde omdat verhoogde niveaus kunnen wijzen op een verminderde beschikbaarheid van stikstofmonoxide, wat een negatieve invloed kan hebben op de vasculaire tonus, de regulatie van de bloedstroom en de cardiometabole gezondheid.

Wat meet deze test?

• Asymmetrische Dimethylarginine (ADMA)

Waarom is ADMA belangrijk?

ADMA werkt als een natuurlijke remmer van stikstofmonoxide synthase. Stikstofmonoxide is essentieel voor een gezonde endotheelfunctie, een goede vaatverwijding en vasculaire signalering. Wanneer ADMA verhoogd is, kan de productie van stikstofmonoxide verminderd zijn, wat kan bijdragen aan endotheeldisfunctie en een verhoogd cardiovasculair risico.

Klinische relevantie

ADMA kan nuttig zijn bij de beoordeling van vasculaire functie, metabole gezondheid en vroeg cardiovasculair risico, vooral bij patiënten met hypertensie, insulineresistentie, diabetes, chronische ontsteking, oxidatieve stress of vermoedelijke endotheeldisfunctie.

Het kan ook relevant zijn in bredere preventieve gezondheidsstrategieën en in functionele geneeskunde-evaluaties waarbij stikstofoxidebalans, vasculaire prestaties of methyleringsgerelateerde paden van belang zijn.

Wanneer kan deze test worden overwogen?

• Cardiovasculaire risicobeoordeling
• Vermoeden van endotheeldisfunctie
• Hypertensie
• Insulineresistentie of metabool syndroom
• Diabetesgerelateerde vasculaire bewaking
• Chronische ontsteking of oxidatieve stress
• Preventieve op levensduur gerichte evaluatie

Hoe kan een verhoogd ADMA worden geïnterpreteerd?

Verhoogd ADMA kan duiden op een verminderde biologische beschikbaarheid van stikstofmonoxide en een verstoorde endotheelregulatie. Interpretatie moet altijd plaatsvinden in de context van het cardiometabole profiel, de ontstekingsstatus, de nierfunctie en gerelateerde vasculaire risicomarkers van de patiënt.

Voorgestelde aanvullende tests

• SDMA
• Homocysteïne
• Lipidenprofiel en ApoB
• HbA1c en nuchtere insuline
• hs-CRP
• Markers voor oxidatieve stress
• Elementen en status van micronutriënten

Voor wie is deze test?

Deze test is geschikt voor artsen en particulieren die een dieper inzicht willen krijgen in de gezondheid van vaten en endotheel, vooral wanneer standaard cardiovasculaire markers het bredere functionele risicoprofiel niet volledig weergeven.

Belangrijke opmerking

ADMA mag niet worden geïnterpreteerd als een op zichzelf staande cardiovasculaire diagnose. Het kan het beste worden gebruikt als onderdeel van een geïntegreerde beoordeling die metabole, ontstekings-, nier- en vaatgerelateerde biomarkers omvat.