Elementen in haar: testen op gifstoffen en voedingstekorten

Haarelementanalyse: toepassingen, interpretatie en beperkingen

Haaranalyse is een niet-invasieve methode om mineralen, sporenelementen en mogelijk toxische elementen in een haarmonster te meten. Het klinische nut ervan hangt af van het gemeten element, de reden voor het onderzoek en de context waarin het resultaat wordt geïnterpreteerd.

Wat u moet weten voordat u bestelt

Deze test meet de concentraties van elementen in het haar, niet de mineralenvoorraden in het hele lichaam. Een lage haartestwaarde wijst op zichzelf nog niet op een voedingstekort. Een hoge haartestwaarde wijst op zichzelf nog niet op een te hoge concentratie in het lichaam of op vergiftiging.

De resultaten van de haaranalyse mogen niet als enige basis worden gebruikt voor het bepalen van de dosering van supplementen of de keuze van een behandeling. Als u zich vooral zorgen maakt over een tekort, symptomen of een vermoedelijke blootstelling aan giftige stoffen, overleg dan met uw behandelaar over het juiste onderzoek voordat u een bestelling plaatst.[1][4]

Wat meet de test?

Het WHL-haarelementenpanel meet een reeks elementen, waaronder calcium, magnesium, koper, zink, ijzer, mangaan, molybdeen en selenium, naast elementen zoals arseen, cadmium, lood en kwik. In het rapport worden de gemeten elementen en hun concentraties in het ingezonden monster vermeld.

Sommige gemeten elementen zijn essentiële voedingsstoffen; andere zijn vooral relevant voor de blootstellingsbeoordeling. Het feit dat een element in het panel is opgenomen, betekent niet dat er een supplement moet worden ingenomen of dat de concentratie ervan in het haar een gevalideerde rol speelt bij het vaststellen van een voedingstekort.

Hoe komen elementen in het haar terecht?

Elementen kunnen tijdens de haargroei in het haar worden opgenomen. Ze kunnen ook van buitenaf in het haar terechtkomen door contact met stof, water, haarproducten, kleurstoffen en andere stoffen. Door de monsters op de juiste manier voor te bereiden kan een deel van de verontreiniging worden verminderd, maar het is niet altijd mogelijk om extern materiaal te onderscheiden van elementen die tijdens de haargroei zijn opgenomen.

Haarbehandelingen, de plaats van de monsterafname, groeipatronen en de laboratoriumvoorbereiding kunnen het resultaat dus beïnvloeden. Nauwkeurige laboratoriummetingen en betrouwbare klinische interpretatie zijn twee verschillende zaken: het feit dat een element nauwkeurig wordt gemeten, betekent niet automatisch dat ook duidelijk is wat die concentratie voor de gezondheid betekent.[2]

Welke periode kan een haarmonster weergeven?

Het haar op de hoofdhuid groeit gemiddeld ongeveer één centimeter per maand, hoewel er individuele verschillen zijn. De lengte en de positie van het afgenomen haarstrengje zijn bepalend voor de periode die het mogelijk vertegenwoordigt. Ook kunnen er na de haargroei externe afzettingen op het haar zijn ontstaan.

Om deze reden mag een haaranalyse niet worden beschouwd als een exact gemiddelde van de mineralenstatus over een periode van drie maanden. Er moet rekening worden gehouden met de relevantie ervan voor blootstelling in het verleden, afhankelijk van de specifieke stof en de bemonsteringsmethode. Haaranalyses zijn over het algemeen niet geschikt om een zeer recente blootstelling te beoordelen.[3]

Wanneer kan een analyse van de elementen in het haar nuttig zijn?

Haaranalyse kent erkende toepassingen bij bepaalde blootstellingsonderzoeken. Zo wordt bijvoorbeeld het kwikgehalte in het haar gebruikt om de blootstelling aan methylkwik bij bevolkingsgroepen te monitoren. Het bewijs dat deze toepassing ondersteunt, betekent niet automatisch dat elk element in een uitgebreid haaranalysepanel nuttig is.[5]

Een behandelaar dient rekening te houden met de vermoedelijke stof, de blootstellingsroute, het tijdstip en het beschikbare bewijsmateriaal alvorens te kiezen voor een haar-, bloed-, urine- of ander onderzoek. Een uitgebreid haaranalysepakket mag niet worden gebruikt als algemene test om geen verband houdende symptomen te verklaren of om meerdere voedingstekorten te diagnosticeren.[1][4]

Inzicht in lage, hoge en binnen het bereik liggende resultaten

Laboratoriumreferentiewaarden bieden een vergelijkingspunt voor de in het haar gemeten concentraties. Het zijn geen algemene drempelwaarden voor voedingstekorten, toxiciteit of behandeling. De resultaten moeten worden beoordeeld in combinatie met uw medische geschiedenis en eventuele relevante klinische onderzoeken.[2][4]

Wat een haaresultaten wel en niet kunnen aantonen
HaarresultaatVertalingPassende nazorg
Onder het referentiebereikDe concentratie is laag in vergelijking met het referentiebereik voor haar. Dit betekent niet dat er sprake is van een tekort in het lichaam.Bekijk het voedingspatroon, de symptomen en de risicofactoren. Voer de nodige voedingsonderzoeken uit voordat u besluit tot suppletie over te gaan.
Boven het referentiebereikDe concentratie is hoog in vergelijking met het referentiebereik voor haar. Zowel externe verontreiniging als interne opname kunnen hieraan bijdragen; het resultaat op zich is onvoldoende om een vergiftiging vast te stellen.Beoordeel mogelijke blootstelling en haarbehandelingen. Overweeg om dit te bevestigen met behulp van een klinisch geschikte test voor het betreffende element.
Binnen het referentiebereikDe concentratie valt binnen het vergelijkingsbereik voor haar. Dit sluit niet alle klinisch relevante tekorten of blootstellingen uit.Baseer verder onderzoek op de symptomen en de blootstellingsgeschiedenis, in plaats van het haaranalyse-resultaat te beschouwen als een algemene verklaring dat de gezondheid in orde is.

Kunnen de resultaten van haaranalyses als leidraad dienen voor het innemen van mineralensupplementen?

De dosering van supplementen mag niet uitsluitend op basis van haaranalyseresultaten worden vastgesteld. Een lage concentratie in het haar is op zich geen voldoende bewijs dat er behoefte is aan een bepaald mineraal, en een aanhoudend lage waarde rechtvaardigt geen herhaalde verhoging van de dosis. Het binnen het referentiebereik brengen van een haartestresultaat is op zich geen geschikt behandelingsdoel.[4]

Bij het toedienen van mineralensupplementen moet rekening worden gehouden met de totale inname, de medische geschiedenis, andere supplementen en relevante klinische bevindingen. Een teveel aan mangaan kan bijvoorbeeld bijwerkingen veroorzaken, terwijl de beschikbare metingen van de mangaanspiegel belangrijke beperkingen hebben.[6]

Overleg met een gekwalificeerde behandelaar over elke voorgestelde suppletie of behandeling bij vermoeden van metaalvergiftiging. Een afwijkende haaranalyse op zich is geen voldoende grond voor een chelatiebehandeling.[1]

Hoe zit het met veranderingen tussen herhaalde tests?

Een verandering in de concentratie in het haar wijst niet automatisch op een verandering in de lichaamsvoorraden, een succesvolle suppletie of de verwijdering van een toxisch element. Verschillen in de behandeling van het haar, de bemonstering, externe blootstelling en laboratoriumprocedures kunnen hierbij een rol spelen. Resultaten van verschillende laboratoria zijn mogelijk niet rechtstreeks vergelijkbaar.[2][4]

Het afnemen en inleveren van uw monster

Er is een klein haarmonster nodig, dat per post kan worden opgestuurd. Volg de afname-instructies van WHL voor de vereiste hoeveelheid, de plaats van afname en de verpakking. Geef vóór de afname informatie door over het kleuren, bleken of chemische behandelingen van het haar, evenals over relevante blootstelling aan omgevingsfactoren of beroepsmatige risico’s, zodat kan worden beoordeeld of het monster geschikt is.

De juiste volgende stap kiezen

Als uw belangrijkste vraag betrekking heeft op een mogelijk tekort of de veiligheid van uw huidige supplementen, neem dan contact op met WHL of uw behandelend arts om een gerichte beoordeling te bespreken. Afhankelijk van het element en de klinische vraag kan dit bestaan uit geselecteerde bloed- of urinetests en andere gevestigde markers. Er bestaat geen enkel testpakket dat een volledige beoordeling van alle mineralen in het lichaam biedt.

Neem contact op met WHL voor informatie over geschikte tests dag bekijk de details van de ‘Elements in Hair’-test.

Bronvermeldingen en aanvullende literatuur

  1. Agentschap voor het register van giftige stoffen en ziekten (ATSDR). Paneldiscussie over haaranalyse: samenvatting. 2001.
  2. ATSDR. Factoren die van invloed zijn op de interpretatie van analyseresultaten. Paneldiscussie over haaranalyse, deel 4. 2001.
  3. ATSDR. Tijdsaspecten en blootstellingsomstandigheden. Paneldiscussie over haaranalyse, paragraaf 4.2. 2001.
  4. Seidel S. Opmerkingen voorafgaand aan de afspraak over haaranalyse, inclusief interpretatie vanuit voedingsoogpunt. Paneldiscussie over haaranalyse van het ATSDR, bijlage C. 2001.
  5. Kopylev L, e.a. Welke prenatale biomarker is het meest geschikt voor het doserings-responsverloop van methylkwik met betrekking tot effecten op de neurologische ontwikkeling? 2024. Samenvatting van onderzoek door het Amerikaanse Environmental Protection Agency.
  6. National Institutes of Health, Bureau voor voedingssupplementen. Mangaan: Informatieblad voor zorgverleners.